آنطور که در خبرها آمده است، شورای شهر تهران طی مصوبه ای،                 مقرر داشته است یک کمک ۳۰ میلیارد ریالی جهت بازسازی لبنان             اختصاص یابد.
گویا این تصمیم، پس از آن گرفته شده است که آقای مهندس چمران،            رییس شورای اسلامی شهر تهران، سفری به لبنان داشته و در آنجا            رایزنی هایی با مقامات لبنانی انجام داده است.
این، نخستین باری نیست که کمک هایی از ایران به سمت برخی            کشورهای   خاص روانه می شود. البته اگر کمک های اعطایی                  توسط دولت های مختلف جمهوری اسلامی ایران در راستای اهداف          سیاست خارجی تلقی و پذیرفته شود، نمی توان ورود شورای یک                    شهر به این عرصه، آن هم در شرایطی که خود تهران غرق در انواع           مشکلات است را امری عقلایی دانست.
نکته جالب اینجاست که سخنگوی شورای شهر تهران در توجیه این               کمک۳   میلیارد تومانی گفته است که این مبلغ، ناچیز است و حتی با               آن نمی توان یک پروژه عمرانی هم اجرا کرد! و البته خوشبختانه                   ایشان از بابت اینکه کمک شورای شهر، ناچیز است، از لبنانی ها         عذرخواهی نکرده است.
سخنگوی شورای شهر تهران همچنین در پاسخ به سوال درباره اینکه                 آیا چنین کمکی آن هم از جیب شهروندان تهرانی اشکال شرعی دارد                 یا خیر اظهار بی اطلاعی کرده و صرفا گفته است که آنچه تصویب شده،        قانونی است.
مزید اطلاع ایشان، یادآور می شود اعضای شورای شهر، صرفا وکیل        شهروندان تهرانی هستند و هر وکیلی صرفا در چارچوب اختیاراتی                   که موکل یا موکلانش به    او داده اند، می تواند عمل کند و زیاده بر                    آن نافذ نیست.
حال سوال اینجاست که آیا مردم تهران به اعضای شورای شهر چنین             اجازه ای داده اند که پول آنها به حساب مردم کشورهای دیگر ریخته شود؟
آیا اعضای شورای شهر در دوره تبلیغات انتخاباتی و در شعارهایشان                  به مردم وعده داده بودند که در صورت رای آوردن به لبنانی ها کمک کنند               یا آنکه صرفا با تمرکز بر روی مشکلات شهری تهران، توانسته اند از این            مردم رای بگیرند و راهی شورای شهر شوند؟
به راستی آیا مشکلات تهران تمام شده و بودجه شهر در دست                  شورای شهر     بی استفاده مانده که اعضای این شورا، تصمیم گرفته اند             ۳   میلیارد تومان ناقابل هم به لبنانی ها کمک کنند؟
ما، البته مخالف کمک به نیازمندان نیستیم ولی چراغی که به منزل            رواست به مسجد حرام است. وانگهی دولت جمهوری اسلامی ایران،                 در قالب های متعارف بین المللی و در راستای اهداف دیپلماتیک نظام،          کمک های زیادی به مردم لبنان و سایر کشورهای هدف رسانده و                   می رساند. این کمک ها اگر از حد نگذرد و برآورنده اهداف دیپلماتیک        کشورمان در عرصه بین المللی باشد، قابل قبول است ولی در این گیرودار،         به صرف اینکه رییس شورای شهر تهران به لبنان سفر کرده است، سه        میلیارد تومان از جیب شهروندان تهرانی به سود دیگران خارج شود،                 مورد انتقاد است.
نکته بعدی درباره این بخش از سخنان سخنگوی شورای شهر                          که گفته است:با توجه به ماده ۱۶ و ۱۷ قانون بودجه، شهرداری تهران،            برای کمک به بازسازی لبنان نیازی به مصوبه شورای شهر نداشته است              و شهردار تهران با این وجودبر دریافت مصوبه شورا تاکید کرده است.
واقعا جالب است که برای اجرای یک عملیات ساده عمرانی و برای         کارهای پیش پا افتاده تر، شهردار تهران باید از شورای شهر مصوبه بگیردولی       اگر بخواهد میلیارد میلیارد از پول شهرداری تهران را به یک کشور                       دیگر هدیه کند، اساسا نیازی به مصوبه نیست! هر چند که در این                  بازی، شهردار تهران توپ را به زمین شورای شهر انداخته و گفته است               که اگر می خواهید کمک کنید، خودتان هم تصویب کنید.